Wwoof!

Vrijdag 5 februari was mijn laatste dag bij Dyann. Ze had een vrije dag en we konden dus een uitstapje maken: we hebben veel tijd in de keuken doorgebracht (ik heb koekjes gemaakt ;-)) en een bezoek gebracht aan het (veel te dure) Kelly Tarlton’s Underwater World waar we allerlei beestjes die van water houden gezien hebben… visjes, schildpadden, haaien, pinguins en nog veel meer! :-)

s’ Avonds hebben we dan, na een lekkere maaltijd, afscheid genomen en ben ik op de nachtbus richting Wellington gestapt. Ik vond het wel een beetje spannend, net alsof ik weer vertrok voor een lange trip… Eigenlijk was dit ook een beetje waar, want vanaf dan ging ik met andere mensen rond- en optrekken. In Wellington aangekomen, was het wachten op het volgende vervoersmiddel: de ferry richting Picton en dus ook het zuideiland. Na een korte vertraging kreeg ik het noordeiland vanop het water te zien en was het genieten van de mooie uitzichten. Een minder mooi uitzicht was de mistbank in het midden van Cook Strait! Na een dik half uur ging het mistgordijn open en werd ik verwend met een knappe tocht doorheen de Marlborough Sounds. Eenmaal in Picton aangekomen, wachtte er een busje op mij om me naar de hostel te brengen. De eerste persoon die ik in Sequoia Lodge BP tegenkwam was, raar maar waar, een Vlaming! In Picton zelf was niet zo veel te doen en ik ben dan maar een wandelingetje gaan maken. In de hostel serveren ze elke avond verse, warme chocoladepudding (wel iets anders dan degene die wij kennen in Belgie) met ijs, daarvoor was ik natuurlijk op tijd teruggekomen! Njammie!

De volgende dag heb ik de tocht naar mn wwoofingplaats verder gezet en ben ik met de bus, via Nelson, naar Motueka gereden. De bus was iets minder comfortabel dan de gemiddelde reisbus, maar was goed genoeg om door het bergachtige, bij momenten prachtige landschap rijden.

Op maandag zijn mn wwoofinghosts me komen ophalen in Motueka en kon ik kennis maken met de hele familie in Neudorf’s Gingerbread House: de ouders Peter en Doris en de kindjes Leah en Eileen. Ik kon direct de kindjes beginnen entertainen: tekeningen maken, Eileen (5j) leren fietsen, bloemetjes plukken, Leah (8) helpen met lezen... Zo zien de meeste van mijn namiddagen er eigenlijk uit. s’ Ochtends, als de kindjes naar school zijn, moet ik helpen met het ontbijt voor de gasten (als die er zijn, het is tamelijk rustig momenteel) en andere huishoudelijke dingen: wassen, afwassen, stofzuigen... of wat werken in de tuin. Ik moet natuurlijk niet constant werken, mijn vrije tijd breng ik al lezend op het terras, al fietsend (met mijn fototoestel bij de hand en een sjieke helm, dat is hier verplicht...) in de omgeving, meegaand op gezinsuitstappen (zoals naar Opera in het Park en naar Rabbit Island) of in de keuken door. Wat dat laatste betreft heb ik al mee pruimenconfituur gemaakt en geleerd hoe ik courgetten in het zuur kan maken. Vandaag heb ik ook ‘zucchini bread’ (een soort cake met kaneel en courgette) gemaakt en voor het vegetarische (jaja, ik eet hier 2 weken vegetarisch en ik mis het vlees eten nog niet ;-)) avondmaal gezorgd. Koken is hier echter niet zo eenvoudig, Doris en Eileen mogen geen melkproducten en tarwe eten, en er worden dus vaak 2 dingen gemaakt... Naast vlees, laat ik ook het sponsbrood voor 2 weken achter mij: Peter bakt bijna elke dag vers brood! Ik heb gezegd dat ik graag ook brood zou leren maken, maar Peter laat niet zo snel mensen helpen met dingen, hij doet alles liever zelf, net alsof hij denkt dat andere mensen het niet zo goed kunnen dan hem (zo wou hij ook perse het zucchini bread in de over steken en mocht ik het niet aanraken om te draaien ofzo). Dat was de laatste dagen wat moeilijk want hij had zijn rug bezeerd waardoor hij er wat humeurig bij liep... Gelukkig waren de actieve kindjes en Doris, die altijd goedgezind is en zeer blij is met mijn hulp, ook altijd in de buurt. Doris heeft zelfs al gezegd dat ik de beste wwoofer ben die ze al gehad hebben! Morgen gaat het hier zeer rustig zijn: de kindjes en Doris blijven een nachtje in Motueka slapen waardoor ik hier alleen achterblijf met Peter en ik ga kunnen genieten van de stilte...