28 oktober 2009

Geuren, kleuren en smaken...

Gisteren en vandaag hebben we doorgebracht op het eiland Penang in Maleisië. We hebben dus eindelijk het land van de Toyota's en Isuzu's (en bijtende honden) verlaten en zijn terecht gekomen in een land waar ook Ferrari's en Mercedessen rijden :-) Onze eerste indruk van Maleisië is toch wel anders dan die van Thailand: je kan duidelijk zien dat de Britten een westerse invloed achtergelaten hebben op Penang. Alles is hier ordelijker (er zijn voetpaden), beter georganiseerd en de Engelse taal is geen probleem meer (oef voor ons!). In Georgetown leven er ook veel verschillende nationaliteiten vredig naast elkaar: Maleisiërs, Chinezen, Indiërs en nog vele andere.

Gisteren hebben we een wandeling doorheen Georgetown gedaan en onder andere Fort Cornwallis bezocht. We hebben ook het museum over de geschiedenis van Penang (Penang is trouwens het maleisische woord voor betelnoot) bezocht en we zijn naar een


Tropical Spice Garden geweest. De gids in de kruidentuin wist ons allerlei toffe dingen (je kan bv high worden van nootmuskaat en er zelfs van sterven...) te vertellen over de kruiden en onze neuzen werden goed getest. Ons eerste echte avondmaal in Maleisië was een Indische maaltijd: superlekker en voor (meerdere) herhaling(en) vatbaar!

Vandaag hebben we, na een lange busrit en veel gewacht te hebben in de regen, de Tropical Fruit Farm bezocht waar we na alweer een interessante rondleiding (Wist je al dat een ananasplant maar 1 ananas voortbrengt en daarna sterft? Wij niet :-) ) fruit a volonté mochten eten, het ene stuk fruit viel al beter in de smaak dan het


andere ;-) Daarna zijn we een wandeling gaan maken in het Nationaal Park van Penang. Het was daar door de vele regen van vanmorgen goed drassig, zeer vochtig maar ook weeral meer dan de moeite waard om nog eens tussen de tropische bomen en andere planten te wandelen en de frisse lucht op te snuiven...



Morgen vertrekken we richting Kuala Lumpur, hopelijk valt het daar evengoed mee dan hier in Georgetown, Penang!

Tot de volgende!

27 oktober 2009

Hophophop!

Het vorige bericht ben ik geëindigd met de cocktails op Koh Tao. Zo zijn er de dagen nadien, tijdens het eilandhoppen, nog wel een paar gedronken. Op Koh Tao zelf zijn we nog 1 volledige dag gebleven. We hebben daar wat rondgewandeld op zoek naar view points en mooie stranden, beide hebben we gevonden. :-)

De volgende ochtend (22 oktober) hebben we de ferry richting Koh Samui genomen. Tijdens het wachten op de ferry, werden we aangenaam verrast door "oude" bekenden: Woopy en haar moeder namen diezelfde ferry richting Koh Phangan! Na de tussenstop op Koh Phangan, zijn wij direct naar Koh Samui getrokken waar we (dankzij het laagseizoen) voor een goed prijsje een kamer in een echt hotel gevonden hebben. Na ons gesetteld te hebben, zijn we om mn vierde en voorlaatste spuit tegen hondsdolheid gegaan en hebben we voor de verandering nog wat gewandeld op de stranden en gezwommen. Maarten kon op het strand niet aan de verleiding weerstaan om met een jetski op het water te gaan, waar hij zeker en vast geen spijt van heeft!

Op 23 oktober werden we op mn verjaardagsochtend veel te vroeg gewekt door onze wekker om onze tocht verder te zetten. De volgende bestemming was opnieuw een een eilandje: Koh Phi Phi, gekend voor zijn mooie uitzichten. Met dat in onze gedachten, gingen we van grote bus naar ferry en opnieuw naar grote bus om daarna via enkele minivans (waaronder 1 thaise) op de ferry richting Koh Phi Phi (waar we opnieuw een oude bekende tegenkwamen: een londense portugees die we hadden leren kennen tijdens de bamboo rafting) te eindigen. Tijdens de hele trip kreeg ik een heel feestmaal: boterhammen met nutella (wat heeft dat gesmaakt!) en daarna nog "aiki"-achtige supernoedels :-) Elien en Maarten hadden ook enkele thaise kadootjes, waar ik aangenaam verrast mee was! Aangekomen in Koh Phi Phi gingen we naar ons hotel. Voor mn verjaardag dachten we eens een iets duurdere kamer te boeken om wat meer luxe te hebben, de kamer viel jammer genoeg wel een beetje tegen, we hebben al beter gehad voor minder geld... Maar wie heeft er eigenlijk een hotelkamer nodig als er stranden in de buurt zijn ;-) Ik ga waarschijnlijk niet vaak meer kunnen zeggen dat ik mn verjaardagsavond heb doorgebracht bij warme temperaturen, op het strand met een cocktail in de hand :-)

De volgende 2 dagen hebben we rustig doorgebracht op Koh Phi Phi (waar de vele honden vervangen zijn door katten met rare staarten): wat rondgewandeld, gezwommen, gewinkeld (Elien heeft een T-shirt met "Same, same but different" op, deze waren jammer genoeg niet te koop in mijn maat...), "buckets" (kleine emmertjes


met drank en genoeg rietjes in) gedronken op het strand terwijl we naar een vuurshow aan het kijken waren en hebben we een keileuke snorkeltrip gedaan! Samen met duiker Nick zijn we met een longtail-boot naar een nabij gelegen eilandje getrokken om daar te snorkelen. We hebben vissen, koralen,... in alle kleuren van de regenboog gezien, echt super! Ik voelde me als een (snorkel)vis in het water en denk er nu over om het echte duiken te leren... De snorkeltrip sloten we af op het strand van de film "The Beach", Maya Bay, net een sprookje maar dan zonder Leonardo ;-) Na de snorkeltrip hebben we samen met onze nederlandse snorkelmaatjes (die vorig jaar ook naar Nieuw-Zeeland en Australie zijn geweest) ons laatste avondmaal op thaise bodem gegeten...


Gisteren zijn we met niet zo nieuwe minibusjes naar het eiland Penang in Maleisie gereisd. De eerste minibus kraakte en piepte langs alle kanten waardoor we dachten dat er een stuk van de bus ging vallen, de tweede bus leek beter... totdat we een kwartiertje weg waren en de chauffeur plots naar de kant ging, motor oververhit ofzo. Na een halfuurtje was het probleem opgelost en konden we zonder problemen de grens tussen Thailand en Maleisie oversteken. Na een reis van meer dan 12u arriveerden we eindelijk in Georgetown, Penang en waren we allemaal een beetje gebroken door de krammikelige busjes die veel te laag waren en waar net iets te weinig beenruimte was voor mensen die groter zijn dan de gemiddelde thai :-) Na alles gedropt te hebben in onze volgende guesthouse hebben we nog snel een hap gegeten en zijn we als een blok in slaap gevallen...

Vandaag hebben we onze dag doorgebracht in Georgetown en omstreken, hierover kunnen jullie meer lezen in het volgende bericht...

21 oktober 2009

Enjoy your life!

Het is al even geleden dat we tijd hebben gehad om iets te posten, het is dus een hele boterham (of toast hier in Thailand)...

Het afgelopen weekend hebben we die historische sites bezocht : Sukhothai en Ayutthaya (Ayatthuya volgens Elien en Maarten). Beide sites hebben we bezocht met de fiets (bij de temperaturen hier is dat veel aangenamer in vergelijking met alles te voet doen), we hebben dus al een beetje geoefend op het links rijden… Doordat de


oude stad van Sukhothai en Ayutthaya ongeveer in dezelfde tijd gebouwd zijn, zijn deze (zoals jullie kunnen zien op de foto’s) wat beelden enzo betreft behoorlijk vergelijkbaar. De nieuwe stadsgedeelten zijn dan weer niet te vergelijken: waar Sukhothai een eerder verlaten indruk naliet, was er in Ayutthaya toch wel meer te beleven. Dit kan echter ook te maken hebben met ons eerste (en hopelijk laatste) booking-probleem van de reis. Na de 6u-durende rit van Sukhothai naar Ayutthaya bleek dat de eigenaar van de jeugdherberg de vorige dag het internet niet geraadpleegd had waardoor deze onze booking (die we dus mooi op voorhand hadden gemaakt en die wel bevestigd en aanvaard was) dus niet had ontvangen. Stonden we daar mooi in de vochtige warmte zonder een kamer met airco ter onzer beschikking! Na even onderhandelen hebben we dan maar voor een (nog) lager prijsje een kleine kamer met fan en ontbijt genomen. We hadden nu eenmaal niet veel zin om in de regen naar een andere slaaplocatie te zoeken… Die nacht maakten we (al slapend of verschietend) ook nog een tropisch onweer met donders en bliksems mee, ik heb er wel niet zo veel van gemerkt, slaper die ik ben :-). De volgende ochtend zijn we direct op zoek gegaan naar een andere jeugdherberg voor de nacht nadien. Bij Tony’s Place kregen we voor een goed prijsje een klein appartement met airco ter onzer beschikking, het was dus van het ene uiterste naar het andere.

In Ayutthaya hebben we naast de oude stad ook een Floating Market bezocht. Zoals de naam het zegt, hadden we een markt met allerlei drijvende kraampjes verwacht. Het bleek echter een groot ponton met allerlei eetkraampjes te zijn. Terwijl we daar, genietend van de heerlijke eetgeuren, rondliepen, begon er plots een soort watertoneel met vuurspuwers en geisha’s in het midden van het ponton. Het was een


heel spektakel wat uiteindelijk een soort regendans leek te zijn, want nog geen 5 minuten nadat het gedaan was, barstten de hemelsluizen open en moesten we een schuilplaatsje zoeken. De regenbui duurde niet zo heel lang waarna we konden terugfietsen naar ons appartement in Tony’s Place waar ik een handwasje heb gedaan en me heb ingesmeerd met aftersun (voor de eerste keer in 10 dagen tijd was ik een beetje verbrand, het heeft nog lang geduurd ;-) ).

Maandag zijn we eerst met een minibus richting het mega Southern Bus Station in broeierig Bangkok gereden om vervolgens de bus richting het zuidelijke deel van Thailand te nemen. Voor die laatste rit moesten we blijkbaar een half uur op voorhand inchecken, wat we dus niet wisten, waardoor de busbegeleider ons was komen zoeken in het grote busstation waar wij op ons gemakske nog iets aan het eten waren. Zo moesten we toch al niet meer zoeken naar het juiste platform ;-) De hele busreis verliep vlot, wel waren er enkele opvallende figuren op de bus: een onfris ruikende kerel die natuurlijk vlakbij stond (wie later p de bus stapte moest rechtstaan!), de thaise kerel voor mij die naar thaise normen enorm brede schouders had en een klein gastje dat niet kon stilzitten en waarbij ik spontaan aan mn broer moest denken… Na de busrit hebben we in Chumphon overnacht om daar vanmorgen vroeg (om 5u50) op te staan om de ferry richting de volgende bestemming (het eilandje Koh Tao) te nemen!

Na al de tempels en boeddha’s van de voorbije dagen, vonden we dat het tijd was voor eens iets anders. Momenteel zitten we in een kleine bungalow op een eilandje in de thaise golf waar er een vakantiegevoel zoals wij het kennen heerst: strand, zee, winkeltjes, cocktails en BBQ. We hebben ondertussen dus onze eerste duik in de thaise zee genomen (ik met een waterdichte plakker op mn wonde natuurlijk) en genoten van een cocktail bij zonsondergang, hopelijk volgen er zo nog veel!

16 oktober 2009

Woensdag hebben we een begeleide trip doorheen de provincie Chian Rai gedaan. Mister Koa bracht ons samen met gids Sam, die ons enkele nieuwe dingen over Thailand wist te vertellen, met een luxe-minibus van de ene plaats naar de andere. We bezochten enkele van de belangrijkste punten in Chiang Rai:
-de Hot Springs die uiteindelijk niet zo veel voorstelden, we hadden veel geisers en warmwaterbronnen verwacht maar het bleken maar 1 geiser en 1 warmwaterbron te zijn.
-de tempel Wat Rong Khun was voor mij het hoogtepunt van de trip. Dit was een maagdelijk witte tempel met een meer hedendaagse kijk op alles (zo konden we in de tempel afbeeldingen van 9/11 en The Matrix zien) en waaraan ze nog volop aan het bouwen zijn. We zullen nog eens moeten terugkomen om het resultaat te zien ;-)
-de Golden Triangle is het drielandenpunt waar Thailand, Laos en Myanmar van elkaar gescheiden worden door 2 rivieren (de Nam Ruak en de Mekong River). Hier vond vroeger de opiumhandel plaat...
-Mae Sai is het meest noordelijke punt van Thailand en lag dus ook op de route. Hier is het vergeven van 10-tallen winkeltjes en kraampjes die bijna allemaal hetzelde verkopen. Tevergeefs gingen we op zoek naar een nieuwe zonnebril voor Elien aangezien zij haar vorige bril al na minder dan 24 uur kwijt was!
-de laatste stop was het dorpje van de Longnecks. Deze hebben we uit principe niet bezocht en we hebben dan maar wat dingen gekocht aan een kraampje van inwoners van een ander bergdorpje waarvan ik de naam niet meer weet. :-)

Daarna was het een lange rit terug naar Chiang Mai tijdens dewelke ik eindelijk tijd had om mn fotos te sorteren, er zijn dus eindelijk fotos te bekijken! Veel plezier ermee!

Gisteren hebben we een chill-dagje gehouden waarbij ik mn derde spuit moest laten injecteren, ik heb nog nooit zoveel ziekenhuizen op een week gezien denk ik! Bij een relaxdagje hoort natuurlijk een massage. Elien en ik waagden ons aan een thaise massage en Maarten aan een oliemassage. Het was gewoonweg zalig! Elien keek soms wel een beetje bang naar wat ze allemaal met ons deden, de masseuses moesten er vaak met lachen :-) Voor de rest hebben we nog een stadswandeling langs enkele temepels in Chiang Mai gedaan en hebben we verder gechild :-)

Vandaag hebben we de bus richting Sukhothai genomen en zijn we terechtgekomen in de mooiste guesthouse tot nu toe. Superrustig, mooie kamer (met zelfs bvn op de tv!), crocodille-fietsen ter onze beschikking en megavriendelijk en behulpzaam personeel, kortom: geweldig!

Morgen brengen we met de fiets een bezoekje aan het oude stadsgedeelte van Sukhothai en gaan we verder afdalen naar het zuiden.

13 oktober 2009

Same same... but different.

Gisteren werden we aan de jeugdherberg opgehaald door Mister P die ons samen met 2 Aussies, 2 Duitsers, 2 Nederlanders en 1 Amerikaan naar de eerste halte van de jungletrip bracht: een olifantenwandeling. Olifanten zijn grote beesten en nog eens zo groot als je er bovenop zit en die oren en slurf naar jou toe ziet komen :-D Onder alweer een stralende zon konden we nadien aan de wandeltocht beginnen. Na amper 10 minuten wandelen mochten we al onze kleren al uitspelen (of toch de meeste) om de rivier over te steken. Die moesten we niet direct terug aandoen want kort na de oversteek was er een eerste waterval te bewonderen. Door die stomme Bangkokse hond kon ik jammer genoeg niet in het verfrissende water springen, maar dat zal ik nog wel genoeg kunnen doen de komende maanden :-D Daarna trokken we verder de jungle van Doi Inthanon Nationaal Park in en klommen we naar een lokaal, gezellig bergdorpje (waar de varkens, kippen én honden braaf overal tussen en over liepen) waar we de nacht op de plaatselijke ondergrond, houten planken, doorbrachten. Volgens Mister P en de andere gids, Ladyboy, was alles "same same but different" (bv een limo en een thais busje: same same... but different).
Vanmorgen begonnen we samen met de 2 Aussies (een vree avontuurlijke en toffe vrouw en haar 60-jarige energieke moeder) aan onze toch naar beneden in de tropische regen. Na een dik halfuur konden we onze 25 bath (50 eurocent)-regenponcho's al uitspelen en steeg de temperatuur alweer aardig zodat het zweet ons weer uitbrak. Na een flinke wandeling en nog wat kletterende watervallen was het tijd voor de laatste jungle-activiteit: bamboo rafting! Die was niet zo heel spectaculair, maar ondanks dat waren we toch goed nat (deels door de regen) en zijn we te weten gekomen waarom het toiletpapier niet in het toilet gegooid mag worden... Ik besloot dan maar om mn been op tijd in de lucht steken als er veel water over het vlot kwam, mooi zicht hoor ;-) We konden rustig opdrogen tijdens onze trip terug naar Chiang Mai met een thaise minibus. We zijn weer enkele ervaringen rijker en kunnen bevestigen dat de nationaliteitenclichés toch wel vaak kloppen. (Foto's van de trip kunnen jullie op de site van Maarten en Elien zien aangezien we enkel Maarten zijn fototoestel mee hadden genomen)
Na een (warme) douche hebben we onszelf getrakteerd op Westers eten in de Chiang Mai Saloon: een heerlijke hamburger (eindelijk eens een deftige hoeveelheid vlees) met frietjes! Een cocktail kon hierbij niet ontbreken want we hadden iets te vieren: het einde van mijn antibiotica-kuur :-D

11 oktober 2009

Lang leve airco!

Gisteren was onze laatste dag in het broeierige Bangkok. Deze keer was het geen regen maar een stralende zon die ons vergezelde tijdens het bezoek aan het sjieke Grand Palace. Enorm veel tempels, tuintjes, goudgelakte beelden... stof genoeg voor een hele fotoreportage (die jullie hopelijk snel te zien krijgen)!



Daarna zijn we de Golden Mount opgeklomen waar we getrakteerd werden op een mooi zicht over Bangkok.



Tegen de tijd dat we dat allemaal gedaan hadden, was het tijd voor de slaaptrein richting... Chiang Mai! Gelukkig was het een aircotrein zodat we in de bedden (die voor mij toch net iets te veel naar thaise maatstaf waren gemaakt) konden bekomen van de zonnige dag. Tijdens het buitenrijden van Bangkok konden we binnenkijken in de golfplaten huisjes: een grote tegenstrijdigheid met de grote tempels en vele goudgelakte beelden in het centrum...
Bij het ontwaken reden we midden in de jungle en was het aan het stortregenen. Na regen komt natuurlijk zonneschijn en onder een (opnieuw) stralende zon gingen we naar de volgende jeugdherberg.
Chiang Mai is een pak rustiger dan Bangkok en heeft een zalige Zuid-Frankrijk sfeer. In dit sfeertje zijn we naar het volgende ziekenhuis gegaan voor mn tweed spuitje. Alles is nog steeds in orde en ik ben nog steeds tevreden over de (snelle) ziekenhuizen hier. :-) Nadien hebben we de door water omringde stad al een beetje verkend en ik denk dat we hier nog wel effe zullen blijven!
Nu gaan we de kraampjes op de zondagavondmarkt bekijken en hopelijk een paar koopjes doen. ;-) En daarna genieten van een rustgevende slaap zodat we tiptop zijn voor onze tweedaagse jungletrip!

09 oktober 2009

Dag 2 in de warme metropool

Vandaag begon met een bezoekje aan het ziekenhuis om mn wonde te controleren. Alles zag er goed uit en er is niks ontstoken, het zal dus snel genezen zijn. Oef! Ik heb ook een schema voor mn spuiten meegekregen, dit zal de komende weken een beetje ons reisplan worden aangezien ik die spuiten in de grotere steden moet laten injecteren.
Na het ziekenhuisbezoek zijn we onze plannen voor de komende dagen gaan vastleggen in het station van Bangkok. Hier ga ik nog niet meer over zeggen, dat komen jullie later wel te weten! :-)
Na een maaltijd bij de megavoedselketen die hier ook gekend is, namelijk KFC, besloten we om een tuk tuk te nemen naar de rivier waar we met de boot richting Khaosan Rattanakosin gingen. De bestuurder van de tuk tuk wou ons naar allerlei andere bestemmingen brengen dan de bootstop, maar dankzij onze sterke wil ( :-) ) zijn we toch vrij snel ter plaatse geraakt. Met de boot (wat in Bangkok een snelle verplaatsingsmogelijkheid is) gingen we dus naar het centrum, waar we Wat Pho met de Reclining Buddha een bezoek brachten.



Tijdens dat bezoek besloten de weergoden om een serieuze regenbui los te laten en zijn we dus voor een eerste keer nat geworden, het was een aangename verfrissing :-) Daarna zijn we richting China Town getrokken, waar de straten



echt vol gestampt waren met kraampjes. Opnieuw kregen we een regenbui over ons en we besloten dan maar om richting Siam Sqaure (blijkbaar de hippe buurt voor de jeugd) te gaan om te gaan eten. Dat bleek een goede keuze, want het eten was opnieuw lekker. Ik denk dat ik dit de komende weken wel nog vaker zal schrijven...

08 oktober 2009

Eindelijk zijn we er!

Na de laatste Belgische pint gedronken te hebben en iedereen nog een dikke knuffel te geven, konden we eindelijk vertrekken. We zijn alledrie zonder problemen overal door en binnen geraakt en ook onze bagage was goed aangekomen in de futuristische luchthaven van Bangkok. De eerste zoektocht kon meteen beginnen: welk vervoermiddel kiezen we om naar de jeugdherberg te gaan? Het is uiteindelijk een bus met airco die veel te hard stond, geworden. Die bracht ons gedurende heel de rit van het ene uiterste naar het andere: industriegebieden, sloppenwijken, megabuildings, het drukke verkeer in de stad met enorm veel kleurrijke taxi's (zelfs fluo roze!)... Toen we na anderhalf uur uit de bus konden stappen, werden we overvallen door de warmte, zeker na de frisse airco-bustocht. Meteen werd ons ook duidelijk waarom er mensen mondmaskers dragen: de heerlijke geur van uitlaatgassen, die nog erger is dan in Belgie! De jeugdherberg was snel gevonden en is zeer goed in orde, alles is proper en rustig en we hebben airco op de kamer, wat wil een mens nog meer als het warm is. :-) Enkel de matrassen zijn aan de harde kant. Na ons buikje rond gegeten te hebben met een eerste lekkere, Thaise maaltijd, waren we alledrie behoorlijk moe van het onderweg zijn en waren de harde matrassen al snel vergeten.



We hebben dan ook goed uitgeslapen zodat we goed fit waren voor de eerste dag Bangkok. Na een klein ontbijt te hebben verorberd vertrokken we met de Skytrain en plaatselijke bus richting centrum. Dat verliep allemaal behoorlijk vlot dankzij de hulp van enkele behulpzame Thaien en gebarentaal. Het plan was eerst Khaosan Rattanakosin (het oude stadsgedeelte) een bezoekje brengen. Na een doortocht door straten vol met lotjesverkopers (die hebben echt tafels vol lotjes zodat iedereen zijn nummers zelf kan kiezen) het eerste park, wat uiteindelijk alleen een rijtje bomen bleek te zijn, en de universiteit te passeren, gingen we een eerste tempelcomplex bezoeken waar we onze eerste boeddhabeelden en offerplaats konden zien. Op onze tocht naar buiten, was er een toffe hond die mijn flodderrok blijkbaar niet zo leuk vond en het in zn kop kreeg om naar mijn been te happen en goed door te bijten. Gevolg: een bloedend been en op onze eerste dag konden we direct een fluo-oranje taxi richting ziekenhuis nemen! Daar werd ik direct in een rolstoel gestampt (ik kon nog perfect lopen want zo diep is de wonde niet, maar ik mocht echt niet die rolstoel komen!) en kon ik, naar Belgische normen, zo goed als direct bij de dokter. Die heeft de wonde goed gekuist en kwam met het leuke nieuws dat ik 5 spuiten tegen hondsdolheid moet krijgen! Hoe we dat gaan oplossen zien we morgen wel als ik opnieuw naar de dokter ga voor een nieuw verband. Iedereen was echt behulpzaam en ik had een persoonlijke rolstoelbestuurder, wat wel cool was. Na de nodige zaken met de verzekeringen in orde gebracht te hebben (met de hulp van Elien en Maarten die dat gedaan hebben terwijl ik bij de dokter zat) en medicijnen mee te krijgen, mochten we het ziekenhuis verlaten.



De verpleegster wou ons perse een taxi sturen omdat ze zei dat ik pijn ging hebben, maar hard als ik ben ( ;-) ), zijn we te voet verder gegaan richting een volgend tempelcomplex dat in de buurt van het ziekenhuis lag: Wat Benchamabophit.



Maarten en ik hebben dus al mooie foto's kunnen nemen. Daarna zijn we richting de Anatasamakhom Throne Hall gestapt waar we echter niet veel konden zien doordat er plots veel hoge pieten buiten reden en al het verkeer stil werd gelegd. Tegen de tijd dat die allemaal gepasseerd waren, kregen we allemaal een hongerke en besloten om terug richting jeugdherberg te gaan en een hapje te eten. Na een heerlijke aardbeiensmoothie om de kleine honger te stillen, gingen we naar een thais restaurant in de buurt. Hiervoor zijn we langs Soi Cowboy gepasseerd, een straat vol kortgerokte thaise vrouwen die mannen in de vele kleurrijke bars moesten binnenlokken. In het restaurant heb ik mn eerste pikante Thaise currysoep met rosti gegeten. Aangezien Elien haar maaltijd wat tegenviel, zijn we nog even gestopt aan de kraampjes in de straat van de jeugdherberg, waar Elien nog een (nu geslaagde) maaltijd naar binnen speelde.
De eerste dag was meteen een bewogen dag waarop we niet de helft gezien hebben van wat we wouden zien, maar wel al een beetje avontuurlijk. :-) Hopelijk heb ik (en Elien en Maarten)hiermee al genoeg pech gehad voor de volgende maanden! ;-)
Morgen gaan we (zonder accidenten) eindelijk naar het oude stadsgedeelte met zijn grote tempels en naar een marktje. Ik heb er al zin in!
We proberen zo snel mogelijk bijhorende foto's te posten!

Zweterige groetjes!