Eindelijk zijn we er!

Na de laatste Belgische pint gedronken te hebben en iedereen nog een dikke knuffel te geven, konden we eindelijk vertrekken. We zijn alledrie zonder problemen overal door en binnen geraakt en ook onze bagage was goed aangekomen in de futuristische luchthaven van Bangkok. De eerste zoektocht kon meteen beginnen: welk vervoermiddel kiezen we om naar de jeugdherberg te gaan? Het is uiteindelijk een bus met airco die veel te hard stond, geworden. Die bracht ons gedurende heel de rit van het ene uiterste naar het andere: industriegebieden, sloppenwijken, megabuildings, het drukke verkeer in de stad met enorm veel kleurrijke taxi's (zelfs fluo roze!)... Toen we na anderhalf uur uit de bus konden stappen, werden we overvallen door de warmte, zeker na de frisse airco-bustocht. Meteen werd ons ook duidelijk waarom er mensen mondmaskers dragen: de heerlijke geur van uitlaatgassen, die nog erger is dan in Belgie! De jeugdherberg was snel gevonden en is zeer goed in orde, alles is proper en rustig en we hebben airco op de kamer, wat wil een mens nog meer als het warm is. :-) Enkel de matrassen zijn aan de harde kant. Na ons buikje rond gegeten te hebben met een eerste lekkere, Thaise maaltijd, waren we alledrie behoorlijk moe van het onderweg zijn en waren de harde matrassen al snel vergeten.



We hebben dan ook goed uitgeslapen zodat we goed fit waren voor de eerste dag Bangkok. Na een klein ontbijt te hebben verorberd vertrokken we met de Skytrain en plaatselijke bus richting centrum. Dat verliep allemaal behoorlijk vlot dankzij de hulp van enkele behulpzame Thaien en gebarentaal. Het plan was eerst Khaosan Rattanakosin (het oude stadsgedeelte) een bezoekje brengen. Na een doortocht door straten vol met lotjesverkopers (die hebben echt tafels vol lotjes zodat iedereen zijn nummers zelf kan kiezen) het eerste park, wat uiteindelijk alleen een rijtje bomen bleek te zijn, en de universiteit te passeren, gingen we een eerste tempelcomplex bezoeken waar we onze eerste boeddhabeelden en offerplaats konden zien. Op onze tocht naar buiten, was er een toffe hond die mijn flodderrok blijkbaar niet zo leuk vond en het in zn kop kreeg om naar mijn been te happen en goed door te bijten. Gevolg: een bloedend been en op onze eerste dag konden we direct een fluo-oranje taxi richting ziekenhuis nemen! Daar werd ik direct in een rolstoel gestampt (ik kon nog perfect lopen want zo diep is de wonde niet, maar ik mocht echt niet die rolstoel komen!) en kon ik, naar Belgische normen, zo goed als direct bij de dokter. Die heeft de wonde goed gekuist en kwam met het leuke nieuws dat ik 5 spuiten tegen hondsdolheid moet krijgen! Hoe we dat gaan oplossen zien we morgen wel als ik opnieuw naar de dokter ga voor een nieuw verband. Iedereen was echt behulpzaam en ik had een persoonlijke rolstoelbestuurder, wat wel cool was. Na de nodige zaken met de verzekeringen in orde gebracht te hebben (met de hulp van Elien en Maarten die dat gedaan hebben terwijl ik bij de dokter zat) en medicijnen mee te krijgen, mochten we het ziekenhuis verlaten.



De verpleegster wou ons perse een taxi sturen omdat ze zei dat ik pijn ging hebben, maar hard als ik ben ( ;-) ), zijn we te voet verder gegaan richting een volgend tempelcomplex dat in de buurt van het ziekenhuis lag: Wat Benchamabophit.



Maarten en ik hebben dus al mooie foto's kunnen nemen. Daarna zijn we richting de Anatasamakhom Throne Hall gestapt waar we echter niet veel konden zien doordat er plots veel hoge pieten buiten reden en al het verkeer stil werd gelegd. Tegen de tijd dat die allemaal gepasseerd waren, kregen we allemaal een hongerke en besloten om terug richting jeugdherberg te gaan en een hapje te eten. Na een heerlijke aardbeiensmoothie om de kleine honger te stillen, gingen we naar een thais restaurant in de buurt. Hiervoor zijn we langs Soi Cowboy gepasseerd, een straat vol kortgerokte thaise vrouwen die mannen in de vele kleurrijke bars moesten binnenlokken. In het restaurant heb ik mn eerste pikante Thaise currysoep met rosti gegeten. Aangezien Elien haar maaltijd wat tegenviel, zijn we nog even gestopt aan de kraampjes in de straat van de jeugdherberg, waar Elien nog een (nu geslaagde) maaltijd naar binnen speelde.
De eerste dag was meteen een bewogen dag waarop we niet de helft gezien hebben van wat we wouden zien, maar wel al een beetje avontuurlijk. :-) Hopelijk heb ik (en Elien en Maarten)hiermee al genoeg pech gehad voor de volgende maanden! ;-)
Morgen gaan we (zonder accidenten) eindelijk naar het oude stadsgedeelte met zijn grote tempels en naar een marktje. Ik heb er al zin in!
We proberen zo snel mogelijk bijhorende foto's te posten!

Zweterige groetjes!